Ai-bluedog : หมาหน่อ

วันเสาร์ที่ 4 กรกฎาคม ที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้มีกิจกรรม "ลูกช้างขึ้นดอย"
ซึ่งเป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นทุกปี โดยนักศึกษาแต่ละชั้นปีจะร่วมเดินเป็นขบวน ขึ้นไปยังดอยสุเทพ
ระยะทางประมาณ 14 กม.

รายละเอียดเพิ่มเติม: http://th.wikipedia.org/wiki/รับน้องขึ้นดอย

แต่มีอีกธรรมเนียมหนึ่ง ที่หมาหน่อได้รู้มาก็ตอนเข้า มช.
คือ การเดินลงดอยของนักศึกษาปี 4 ที่ใกล้จบการศึกษา
เมื่อตอนปี 1 ก็ขึ้นไปไหว้พระธาตุดอยสุเทพ พอใกล้จะจบก็ขึ้นไปเพื่อไหว้พระธาตุดอยสุเทพอีกครั้ง

และปีนี้หมาหน่อก็ต้องเดินลงดอยพร้อมกับเพื่อนๆ ที่สาขาวิชา (ขาขึ้น ขึ้นรถแดงเอา เหอะๆ)
เลยมาแปะรูปบรรยากาศนิดหน่อย ไม่ได้ถ่ายมาก เพราะกล้องแบตหมด
(เอาเสียบเครื่องซาร์ตแล้ว แต่ลืมเสียบปลั๊ก )

รูปที่ถ่ายดีๆ มีไม่กี่รูป เพราะส่วนใหญ่จะเป็นรูปขบวนที่กำลังเดินขึ้นดอย
แต่ว่าไม่ชัดเพราะถ่ายตอนเดิน มีบางภาพวิ่งตามขบวนไปด้วย ถ่ายไปด้วย
ดีนะรถที่สวนมาไม่สอยไปซ่ะก่อน

ถ่ายรูปรวมเมื่อเดินทาง (ด้วยรถ) บนดอยสุเทพ

ท้องฟ้ายามเช้าบนพระธาตุดอยสุเทพ

คำคมก่อนเข้าพรรษา

 
บรรยากาศหลังจากไหว้พระธาตุเสร็จเรียบร้อย และเดินลงมา

ตอนลงดอยก็มาเจอกับ Up "พี่เตี่ยว เป็นกำลังใจให้ ลูกช้างขึ้นดอย ปี 52"
แหม~ ทำไปได้

แบบเสื้อลงดอย~ ฮัดช่า!!!

รูปหมดแล้วค่ะ มีอีกหลายรูปแต่มันเบลอๆ ที่เหลือก็กระจายไปอยู่ตามกล้องของเพื่อนหมด
ใช้เวลาเดินลงดอยมา+เวลาพักทั้งหมด 4 ชั่วโมงด้วยกัน
เดินลงดอยเหนื่อยกว่าขึ้นดอยอีก!!!!!
ปวดเท้าไปหมด (ไม่ยอมใส่ผ้าใบ)
วันต่อมาเห็นผลในทันที ปวดไปทั้งเนื้อทั้งตัว

.

 -----------------------------------------[ การ์ตูน 4 ช่องแป้ก ]--------------------------------------
.

หลังจากเดินลงดอยสุเทพมาด้วยสภาพ ระบมไปทั้งเท้า
พอตื่นเช้าขึ้นมา ขยับทีปวดกล้ามเนื้อไปที เดินเบ๋อยู่ในบ้าน ทรมานไป 2 วัน
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

วันต่อมาเดินขาแข็ง ต้องกางแขนเพื่อพยุงตัว กลายเป็นนกเพนกวินไปเลย

หมาผู้น่ารัก รักเจ้าของมาก แต่ขอทีเถอะนะ รักน้อยๆ ลงบ้างก็ดี (-w-")

อันสุดท้ายนี้ทำตัวเอง โทษใครไม่ได้ (TT)

----------------------------[ Transformers : Revenge of the Fallen ]---------------------------
.

เมื่อวาน! (หลังจากที่ขาหายเดี้ยง) ไปดูทรานฟอร์มเมอร์กับพี่ชายมา
ตอนสู้มันมาก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
รู้สึกภาคนี้จะปล่อยมุขเยอะ ให้ได้ฮากันตลอดเลย

แต่ถ้าให้พูดถึงเนื้อเรื่อง....บางครั้งก็ดูงงไปหน่อย ตัวละครฝ่ายติเช้ปติค่อนก็เยอะเกิน จนตาลายไปหมด
ส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าภาคแรกจะน่าติดตามกว่าในส่วนของเนื้อเรื่อง

ตัวละครที่ประทับใจหมาหน่อก็ไม่พ้น บับเบิ้ลบี!!!!! 
ผึ้งตัวน้อยจากภาคแรก พอในภาค2 ก็ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกนิด ถึงตอนเริ่มเรื่องก็มีการงอนและร้องไห้ก็ตาม
(ก็หนูเล่นระเบิดบ้านแซมซ่ะขนาดนั้น)
ตอนภาคแรกท้ายๆ เรื่องดูเหมือนจะกลับมาพูดได้แล้ว แต่พอภาค 2 ก็ยังพูดไม่ได้เหมือนเดิม

ตอนภาค 1 คุณน้องก็เป็นหุ่นที่ท่าทางมีอายุน้อยที่สุดในบรรดาหุ่นทั้งหมด
แต่พอภาค 2 ก็มาเจอกับแฝด นรก อย่างมัดแฟล็ปและสกิ้ดส์ (Mudflap & Skids)
แฝด 2 ตัวนี้ได้เดินทางไปพร้อมกับบับเบิ้ลบี ในการทำภารกิจ

มีอยู่ตอนหนึ่งที่จู่ๆ แผด 2 ตัวนี้ก็ดันมาตีกันเฉย (คนอื่นกำลังเครียด)
บับเบิ้ล ฯรมณ์ขึ้น ไม่พูดห้ามอะไรเลย(เพราะพูดไม่ได้)
จับเอาหัวโขกกันเต็มเหนี่ยว แล้วเหวี้ยงออกไปข้างนอก ถูกใจมากเลยจ้ะ หนูจ๋า!!!!

<< เลยได้รูป FanArt ออกมารูปหนึ่งเลย
บับเบิ้ลบีกลายเป็นพี่ชายแล้วสินะ
*แก้ไข* พิมพ์ชื่อสกิ้ดส์ผิด...เป็นสกิปซ่ะงั้น

.

ปล4. ในสายตาหมาหน่อ หมีแพนด้าคือ หมีที่ขี้เกียจที่สุด
        เอาลูกวางไว้ที่พุง แล้วเอาเท้าก่ายลูกกรงสบายไปมั๊ย?

ปล6. ขอบคุณสำหรับทุกๆ การเยี่ยมชม และทุกๆ ความคิดเห็นนะคะ